Krakowska Opera Kameralna

„…Ciebie zaś za patronkę moją i za Królową państw moich obieram…”-te słowa wypowiedział król Jan Kazimierz Waza 1 kwietnia 1656 roku w Katedrze Lwowskiej przed obrazem Matki Bożej Łaskawej. Wydarzenie to przeszło do historii jako Śluby Lwowskie. Miało odmienić tragiczne położenie, w jakim znalazła się Rzeczpospolita w wyniku „szwedzkiego potopu” w 1655 roku. W roku obecnym(1 kwietnia 2026 r.) przypada 370 rocznica słynnych „Ślubów Lwowskich”.

Mieczysław Sołtys-polski kompozytor, Lwowianin, skomponował w 1893 roku oratorium „Śluby Jana Kazimierza”. 1895 roku miało miejsce prawykonanie oratorium w Katedrze Lwowskiej, przyjęte entuzjastycznie przez krytyków i publiczność. Jesienią 2005 roku minęła 130 rocznica pierwszego wykonania oratorium.

Krakowska Opera Kameralna, w twórczy sposób odwołując się do tych jubileuszy i wydarzeń historycznych, rozpoczęła przygotowania do nowej premiery: „Śluby Jana Kazimierza” – udramatyzowane oratorium. Na kształt sceniczny realizacji złożyły się: I i III część oratorium Mieczysława Sołtysa oraz utwór sceniczny Stanisława Wyspiańskiego „Królowa Polskiej Korony”.

Jan Matejko, „Śluby Jana Kazimierza”, 1893 r.

„NAJPIĘKNIEJSZA ZE WSZYSTKICH JEST MUZYKA POLSKA” – głosił i pisał Józef Władysław Reiss (1879-1956) – jeden z pierwszych polskich muzykologów (w 2026 roku mija 70-ta rocznica jego śmierci). Chciał, aby Polacy pozbyli się kompleksów w stosunku do muzyki europejskiej, aby zrozumieli, jak wielki jest ich wkład w kulturę europejską.

Mieczysław Sołtys (✻ 1863 Lwów, † 1929 Lwów): jeden z bardzo nielicznych w Polsce, wybitnych przedstawicieli formy oratoryjnej. Kompozytor polski przełomu XIX i XX wieku, Lwowianin, dyrygent, pedagog, dyrektor Konserwatorium Lwowskiego i Lwowskiego Towarzystwa Muzycznego, działacz Towarzystwa Śpiewaczego „Echo-Macierz” oraz „Lutnia-Macierz”; redaktor „Wiadomości Artystycznych”, wybitny publicysta muzyczny.

W jubileuszowym roku 35-lecia teatru, w ramach odzyskiwania rzadkich dzieł muzyczno-literackich, w szczególności polskich, Krakowska Opera Kameralna przygotowuje premierę udramatyzowanego oratorium „Śluby Jana Kazimierza – Królowa Polskiej Korony” z muzyką Mieczysława Sołtysa.

Próby trwają, premiera jesienią!

Przygotowania do premiery Ślubów Jana Kazimierza w pełnym toku!

Autorką pięknego polskiego libretta napisanego wierszem do oratorium Mieczysława Sołtysa „Śluby Jana Kazimierza” jest Seweryna Duchińska.

Seweryna Duchińska (✻ 1816, † 1905) poetka, pisarka, tłumaczka, redaktorka, uczestniczka życia literackiego i kulturalnego w kraju i na emigracji (w 2026 roku mija 2010 rocznica jej urodzin), autorka m.in. okolicznościowej poezji lirycznej, współpracująca z wieloma kompozytorami jako librecistka oper i oratoriów.

„Muzyka i poezja zawsze były uznawane za siostry, które idąc ramię w ramię, wspierają się nawzajem. Poezja jest harmonią słów, muzyka jest harmonią nut. Poezja wznosi się ponad prozę i oratorium, muzyka jest wywyższeniem poezji. Obie mogą się wyróżniać, ale wtedy są najdoskonalsze, gdy są wyważone, spójne, ponieważ nic nie chce wtedy wywyższyć żadnej z ich doskonałości” (Henry Purcell).

Dla Duchińskiej „najpiękniejszą dobą” w polskiej literaturze pozostawał romantyzm, rewidowany na rzecz literatury, wysnutej z głębi ducha narodowego. Jej twórczość poetycka oraz opracowania polskiej literatury, utrzymane były w romantycznej stylistyce, bo ta wydawała się autorce najodpowiedniejsza dla wyrażenia patriotycznych treści. Poetka kładła nacisk na konstruktywne wydobywanie z literatury wskazań moralnych, ideowych, narodowych.

„Niech inni rozgrzebują w bagnisku sploty gadzin, bluzgające zatrutym jadem, my ich nie myślimy poruszać. My wolimy raczej dotknąć ustępów świadczących, że duch poety w chwilach szczerego natchnienia ubiega w te wysokie stropy, skąd świeci czysty promień ideału” (Parisiana, „Ruch Literacki” 1877 nr 18).

Zapraszamy jesienią na Jasną Górę oraz do Sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Krakowie!

Świętujemy Jubileuszowy Sezon 35-lecia Teatru 1991-2026 c.d.

Wspominamy, przywołujemy, przywracamy literacko-muzyczne precjoza przeszłości c.d.

„… W marcu 1999 roku premierę miał » Karmazynowy poemat. Imaginacja, ewokacja, inkantacja, asocjacja « na głos żeński, głosy męskie i instrumenty muzyczne z librettem według tekstów Jana Lechonia i z muzyką Andrzeja Zaryckiego. Przedstawienie przygotowane z okazji setnej rocznicy urodzin poety, pokazywało jego skomplikowany stosunek do Polski, jej historii, mitów, tradycji, było też dociekaniem istoty piękna. Mimo padającego na teksty cienia tragicznego życiorysu twórcy, spektakl mienił się różnymi barwami uczuć i myśli, tak jak różny nastrój miała muzyka Andrzeja Zaryckiego. Muzyka stanowiła ekwiwalent czasu historycznego – niczym w koncercie Jankiela, poprzez opowieść o czasach szczęśliwych i krwawych, przewijał się stały motyw narodowej tradycji: ta jedna trudna do nazwania, a przecież łatwo rozpoznawalna nuta. Ale nie zabrakło także elementów zabawy z muzyką i słowem, które tak bardzo upodobali sobie Skamandryci.
Wzorcowy profesjonalizm wykonawców znakomicie służył oddaniu fenomenu Lechonia: tak jak jego poezja, spektakl (wręcz » niedzisiejszy « w swej subtelności) był zarazem erudycyjny jak i prosty, klasyczny – i pełen romantycznej żarliwości…”
Przewodnik Po Krakowskich Teatrach Niezależnych
Anna Burzyńska, Didaskalia nr 36, kwiecień 2000 r.
„…» Karmazynowy poemat « Sceny Autorskiej EL-JOT w reżyserii Jadwigi Leśniak-Jankowskiej to niezwykle kunsztownie przygotowany wieczór dobrej poezji i kameralnej muzyki, niewiele mający wspólnego z tradycyjnie rozumianym teatrem. To profesjonalizm i bardzo wysoko postawiona poprzeczka dla publiczności, od której wymagało się przede wszystkim sporej kultury muzycznej.”
Joanna Biernacka
Didaskalia Nr 31/32 czerwiec-sierpień 1999
Scenariusz literacko-muzyczny, reżyseria, choreografia – Jadwiga Leśniak-Jankowska
Muzyka – Andrzej Zarycki
Kostiumy – Grażyna Żubrowska
Aktorzy:
Jadwiga Leśniak-Jankowska – instrumenty perkusyjne
Marcin Grzymowicz – instrumenty perkusyjne
Piotr Piecha – akordeon, gitara, flet prosty
Muzycy:
Monia Gubała – wiolonczela
Mariola Śpiewak – klarnet

FINAŁ WARSZTATÓW BALETOWYCH W SEZONIE ARTYSTYCZNYM 2025/26 ( KLASYKA )

Piątek, 3 lipca, godz. 17:30

pokaz zamknięty

Międzynarodowy Dzień Tańca – 29 kwietnia