Archiwum Hasilina

INAUGURACJA XIX WARSZTATÓW WYDZIAŁÓW AKTORSKICH POLSKICH SZKÓŁ TEATRALNYCH

 

HASILINA SARMATA

Gospodnie da nam to wiedzieć
byśœmy mogli o dawnośœci czso powiedzieć

Widowisko muzyczno-poetyckie

 

PRAPREMIERA: 28 paŸździernika 2001r.
siedziba Teatru w Krakowie

Widowisko poetyckie wypełnione obrazami śœredniowiecznych obyczajów dworu krakowskiego, malowanych poezją, pieœśnią, muzyką, tańcem – czas biesiady, czas miłośœci, czas œśmierci.
Polska poezja œśredniowieczna – najdawniejsze zabytki języka polskiego: poezja obyczajowa, wiersze kalendarzowe i poradniki obyczajów, poezja miłosna, erotyki i listy miłosne, utwory okolicznośœciowe i polemiczne, poezja dydaktyczna, przekłady z Biblii (psalmy), modlitwy, utwory dramatyczne.
Polska muzyka śœśredniowieczna – najdawniejsze zabytki muzyki polskiej wykonywane na dawnych instrumentach, pieśœni biesiadne i religijne, dworskie tańce gotyckie.

Scenariusz: Monika Rasiewicz
Reżyseria i opieka pedagogiczna: Monika Rasiewicz, Jadwiga Leśœniak-Jankowska
Scenografia i kostiumy: Katarzyna Bajak-Karas, Joanna Jaśœko-Sroka
Plastyka ruchu scenicznego i choreografia: Jadwiga Leœśniak-Jankowska
Konsultacje: Olga Szwajgier (impostacja głosu)
Małgorzata Ząbkowska (wymowa)

Wykonawcy: studenci PWST i AM w Krakowie.

Julia Balsewicz
Marta Król
Agnieszka ŒNieżyńska
Piotr Jędrzejek
Dariusz Matys
Piotr Płoski

Milena Dobroć – lutnia œśredniowieczna
Olga Pryczek – flet śœredniowieczny

 

fot. Monika Targosz

Inicjatywa Teatru Scena El-Jot – promocja młodych talentów. W ramach tej inicjatywy zaproszone zostały do stałej prezentacji w teatrze trzy spektakle – pracę egzaminacyjną studentów PWST w Krakowie: „HASILINA SARMATA” (wydział aktorski – w ramach przedmiotu Wiersz i recytacja estradowa), „U prząśœniczki siedzą jak anioł dzieweczki” (wydział aktorski specjalizacja wokalno-estradowa w ramach przedmiotu Piosenka estradowa), „ŒŚwitezianki”(wydział aktorski specjalizacja wokalno-estradowa w ramach przedmiotu Piosenka estradowa).

HASILINA SARMATA – teatralna premiera 28 paŸdziernika 2001 – uroczyśœcie inaugurowała XIX Warsztaty Wydziałów Aktorskich Polskich Szkół Teatralnych .

„HASILINA SARMATA” jest opowieœścią o śœwiecie dawnym a przecież tak bardzo bliskim i znajomym zarazem . Teksty polskiego œśredniowiecza stają się dla nas pretekstem do zadumy nad kruchoœcią życia doczesnego otwierając zarazem prześœwietloną chrzeœcijańską nadzieją perspektywę życia wiecznego;
są również wiernym zapisem bolesnego opromienionego sławą czasu minionego.
Spektakl dzieli się na dwie czꜶci. Pierwszą – biesiadną o charakterze œświeckim z przewagą tekstów łacińskich tłumaczonych na język ojczysty wypełniają „Antipokrast” Mikołaja z Polski z roku 1270 w tłumaczeniu Zygmunta Kubiaka; „Antigameratus” Frowiniusa z Krakowa z 1320 roku w przekładzie Jana Sękowskiego, czy „Do Hasiliny wiersz heroiczny” Konrada Celtisa z XV w. Pojawiają się również teksty rdzennie polskie jak np. Słoty „O zachowaniu się przy stole” z początku XV w., czy anonimowy „Wierszowany list miłosny” z tego samego okresu.
Drugą cz궜ć wypełnia refleksja religijna i czeœść dla pamięci wielkich bohaterów, których losy na trwale zapisały się na kartkach historii. Znajdziemy tu zatem „Tren żałobny na śmierć Bolesława Chrobrego” Galla Anonima obok wersetów z Książki Nawojki z końca XV w., anonimowy „Wiersz o zabiciu Andrzeja Tęczyńskiego” z XV w. a tuż po nim sławny „Lament ŚŒwiętokrzyski” z połowy XV w. całoœść zamyka
zaœ Psalm 102 z Psałterza Floriańskiego z XIV w. Obie czꜶci zespolone są pełną dramaturgia „Rozmową Polikarpa ze Œśmiercią” z XV w.
Okrasę dla archaicznej frazy staropolskiej stanowi oryginalna muzyka œśredniowieczna grana
na dawnych instrumentach: fletach prostych i lutni, dworskie tańce gotyckie oraz pieśœni pochodzące
z XV w. ”BądŸ Wiesioła Panna Czysta” oraz XV wieczny kanon biesiadny.
Spotykając się z literaturą tak odległa i piękna zarazem stajemy każdorazowo za zdumieniem przed wiecznie żywym i aktualnym wizerunkiem Człowieka, w którym każdy z nas może odnaleśŸć siebie. Spotykamy tu Człowieka – Wiecznego Wędrowca z padołu ziemskich boleśœci zmierzającego ku Rajskiej OjczyŸnie , gdzie nareszcie „zbywszy się wszego gorza” może odpocząć.
Spektakl jest efektem pracy ze studentami II roku Wydziału Aktorskiego Krakowskiej PWST w ramach przedmiotu Wiersz i recytacja estradowa. Stał się on odważnym i trudnym wyzwaniem warsztatowym i interpretacyjnym.

Monika Rasiewicz

 

* * * * * * * *